Brand!

Er was brand. Tenminste, dat dácht ik vorige week toen hier in de flat onder ons – waar een begeleid-wonen-project zit van mensen met een verstandelijke handicap – het alarm maar bleef piepen en er twee brandweerwagens met loeiende sirenes de straat in kwamen rijden. Het bleek gelukkig loos alarm (het alarm had het loos; er bleek wat los te zitten). Maar, maar…

Op het moment dat de brandweer aan kwam gieren, wist ik even niet wat te doen. Verder dan de katten naar buiten gooien, paspoort en pinpas in m’n jaszak doen en zelf weggaan (naar school, naar Jelle) kwam ik niet. Achteraf dacht ik: Foto’s. Brieven. Herinneringen. Verzekeringspapieren. Kortom: nu bleek hoe onvoorbereid ik was. Hoog tijd dat ik alle belangrijke zaken ga inscannen en/of kopiëren, zodat ik ze op een geheugenstickje kan branden. Mijn vader had standaard een metalen koffertje in de kast vlak bij de voordeur, met daarin alle papieren. Slim wel.

Hebben julie eigenlijk een koffertje standby staan voor dit soort noodgevallen?